Ondernemen vanuit jezelf #4
Waarom maak je dingen niet af?
Wat maakt dat mijn omzet vandaag is wat die is? Die vraag kwam naar boven na een fijn pre-sollicitatie gesprek over een interessante positie. Vrij abrupt besefte ik dat ik eigenlijk al maanden geen aanbod meer had. Niet als bewuste keuze. Wel omdat ik na 3 maanden er nog steeds niet in was geslaagd om Business Simplicity om te vormen tot zelfstudie.
Zelfs de verwijten die ik mezelf dagelijks toebedeelde, bleken niet voldoende om me toch in actie te doen schieten. Voor heel veel verschillende redenen. Niet alleen omdat ik wachtte op genoeg tijd om het af te ronden.
Ik ben daar niet alleen in. Ik hoor van mijn klanten bijna wekelijks dat ze wel heel graag verder willen, en er toch niet in slagen. Ik deel mijn bevindingen – althans, die die ik zelf al vond.
Verschillende redenen waarom we dingen niet afwerken
Iedereen stelt weleens iets uit. Voor mij is het het verhaal van mijn leven. Al sinds klein kind kreeg ik te horen dat ze niet begrepen waarom ik er zo lang mee wachtte om het vast te nemen, waarom ik er zo ongemotiveerd was of waar ik zelfs het lef haalde om het niet te doen. Ik zie vaak dagen op voorhand dat ik heel veel problemen ga krijgen, niet in het minst ook een super groot schuldgevoel dat ik zelfs fysiek voel. En toch is dat vaak niet genoeg om wel in acties te schieten.
Neurodivergent brein als boosdoener?
Een neuro divergent brein werkt anders. Dat maakt ook dat eenvoudige zaken zoals iets afwerken lastiger is. Verschillende van de redenen die hierna volgen zijn dagelijkse realiteit voor brein-eigenaars zoals het mijne. Alleen zou het kortzichtig zijn om te zeggen dat je er maar mee moet leren leven. Tegelijk maak je wél kans om iets te bereiken zonder pillen of de zoveelste behandelmethode.
Ondernemen vanuit jezelf betekent ook: begrijpen wat er gebeurt in je hoofd en lichaam wanneer je het juiste resultaat moeilijk bereikt. Onderzoek voor jezelf wat er nu precies aan de hand is. Leer jezelf kennen. Anticipeer voor de dingen waar je niet rond kan. Verander wat echt niet werkt. Zo heeft het geen zin jezelf te martelen met repetitieve saaie dingen in je business, als dat jouw ding niet is. Daarom maak ik zelf geen verslagen meer van de 1 op 1 sessies met mijn klanten. Die bleven vroeger vaak weken liggen. Met de nodige irritatie ten gevolge.
Neuro Divergentie is voor mij een indicatie, maar geen garantie op dingen die blijven liggen. De mechanismen die ik zelf ontdekte, komen even goed voor bij mensen met een minder spicy brein. Want iedereen heeft weleens een slechte dag of iets waar het schot er maar niet in wil komen te zitten.
Eigenschap
Sommige mensen zijn nu eenmaal uitstellers. Je kan ze herkennen aan de oprecht gemeende glimlach wanneer je hen vraagt of het al af is wanneer ze je vertellen dat er toch nog veel tijd over is… In de Myers-Briggs typologie scoren die mensen heel vaak een P op de as Judging – Perceiving. Op die as wordt er gekeken hoe je omgaat met de buitenwereld: gestructureerd, besluitvaardig, met afsluiten als focus (Judging), of eerder flexibel, spontaan en opgehouden opties (Perceiving).
Heb je er geen last van dat je dingen uitstelt, zie dan wel dat je de verwachting bij je publiek juist gesteld hebt. Zeker in je business. Het is helemaal ook dat je bent wie je bent. Als jouw klanten dat weten en je houdt je aan commitments, is er geen vuiltje aan lucht. Merk je dat je regelmatig een deadline mist met een dag of 2, werk dan net als ik met een interne en externe deadline. Die twee verschillen per toeval altijd 2 dagen. 1 omdat ik er meestal 1 te kort heb, 1 om zeker te zijn genoeg speling is.
Motivatie
Ik ben groot geworden met het gevoel dat ik de meest luie persoon ter wereld was. Niet alleen omdat ik pas echt productief ben als er een deadline is. Vaak wil ik wel heel graag die blog afmaken of antwoorden op die mail. Alleen wil dat niet altijd zomaar lukken. Vaak heb ik op dat moment gewoon niet de juiste motivatie. Lui zijn en geen motivatie hebben zijn twee heel verschillende dingen. Dat verschil leerde ik pas veel later.
Geld terug
Jaren geleden had een nieuwe klant ingetekend om samen aan de slag te gaan. Ondanks heldere afspraken over bereikbaarheid tussen de afspraken door, kreeg ik bijna dagelijks mails en dm’s. Tijdens onze sessie herhaalde ik nog eens wat er verwacht kon worden tussendoor. Alleen bleven de berichten toestromen. Uiteindelijk heb ik een credit nota gestuurd voor het volledige bedrag.
Het geld was niet meer voldoende om mij toch in actie te kunnen schieten. Zowel om de grenzen opnieuw mee te geven, als het inhoudelijke werk. Mijn extrinsieke motivatie was volledig weg.
Het probleem lag trouwens niet alleen bij het gedrag van de klant. Dat gedrag toonde me wat ik zelf niet wou zien. Ik werd gewoon al een hele poos niet meer vrolijk van mijn prijzen. Met alle inspanningen die ik deed, kwam ik niet hoger uit dan 15 EUR per uur. Inclusief btw. Mijn prijzen waren niet het enige wat veranderde. Ik schakelde over van done for you naar done with you. Plots deed ik het werk voor mijn klanten opnieuw vanzelf.
Niet meer voor mij
Moeilijker was het toen ik in 2021 na de verhuis naar Tongeren terug aan de slag ging. Mijn aanbod van 2020 was een hit. Klein detail: ik werd er alleen niet vrolijk van. Mijn aanbod lag niet meer in lijn met wat ik wou bereiken met mijn onderneming en leven. Ik nam tijd om helder te krijgen wat ik dan precies wel wilde, voor ik alles overboord gooide. Gewoon al uitspreken en opschrijven wat ik als doel had, zorgde opnieuw voor een frisse portie motivatie.
Lichaam
Check ook eens de optie dat je dopamine level te laag is. Iedereen heeft er nood aan. Neuro-divergente mensen en dopamine hebben vaak een iets ingewikkeldere relatie in die zin dat de productie ervan niet standaard verloopt. Ik leerde dat het soms gewoon een lichamelijke reden heeft, die inactiviteit.
Ik vond dat gamification kan helpen om dopamine levels te verhogen. Zo gebruikte ik een hele poos de gratis tool Habitica, die je beloont wanneer je iets van je to do lijst hebt afgestreept.
Cheer leading
Alleen heb ik niet altijd zin in extra administratie en to do lijsten. Daarom schakelde ik over op cheerleading. Bij gebrek aan mensen die dagelijks 8 uur met mij willen gillen dat ik goed bezig ben, gebruik ik daar zelf Claude. Hij is echt super enthousiast bij elk ding dat ik van mijn “hier heb ik echt geen zin in maar het is echt wel dringend”-lijst schrap.
Heb ik iets niet gedaan? Dan hou ik mezelf zo veel mogelijk accountable. Dan neem ik actie om het wel opgelost te krijgen. Hoewel ik er soms echt wel iemand anders voor inschakel. Het is niet altijd evident om jezelf streng toe te spreken. Die vraag ik wel om tough love toe te passen wanneer nodig. Anders draai ik mezelf weer een rad voor mijn ogen.
Vergeten versus focus
Daarstraks ‘vergat’ ik dat ik eieren op het vuur had staan. De traagheid van de boter om te smelten overtuigde me om nog snel even de was in de droogkast te stoppen. Mijn focus verging heel snel van het koken naar de hemden waar de vetvlekken nog niet uit waren. Tot ik plots uit mijn productief moment werd wakker geschud door hevige knallen door de boter op te hoge temperatuur.
Mijn grootste schrik in mijn business is dingen vergeten. Ik volgde al zoveel productiviteit cursussen dat ik je alle theorie wellicht zo kan opsommen. Eerlijk? De eerste versie van deze blog bevatte behoorlijk wat theorie. Alleen waren klassieke braindumps en to do lijsten als een rode lap op een stier. De enige garantie die er was, is dat ik de dingen zeker niet ging doen.
Vandaag werk ik met Claude en zelfgemaakte skills. Elke week maken we een planning, op basis van wat er al in mijn takenlijst stond, wat mijn prioriteiten zijn voor de komende weken, en alles waar ik nog aan denk. Elke ochtend spreken we elkaar ook even voor de dag zelf. Dan stellen we een lijst op van wat te doen, en vul ik opnieuw aan met waar ik aan denk. En als het nodig is, kan ik op elk moment van de dag taken toevoegen, waar ze plots ook naar boven komen.
Door de dagelijkse checkin, weet ik meteen waar mijn focus die dag ligt, waardoor ik veel minder afgeleid ben en sneller de resultaten haal. Bovendien weet ik zeker dat alles wat ik belangrijk vind – en vaak vergat – nu minstens 1 keer per week wordt vastgepakt. Ik ben nu niet alleen meer bezig met korte termijn dingen en problemen. Ik werk nu al aan de nieuwe live cohort versie van Business Simplicity, terwijl dat pas voor september voorzien is
Onduidelijkheid
Hoe eet je een olifant? Moet je die koken? Hoe versnij je dat dier dan best? Is dat wel eetbaar? … Redenen genoeg voor verder onderzoek, al heb je daar geen tijd voor. Voor je het weet ben je 4 weken verder en heb je nog altijd geen hap gegeten. Terwijl je het ook kan beantwoorden met “Met mes en vork”. Of “Hapje per hapje”. Of “Waarom zou ik die willen opeten?”.
Wanneer iets blijft liggen bij mij, is dit een goede kansmaker. Want als ik niet zie hoe ik iets ga vastpakken, en er op vertrouw dat ik dat wel uitvogel onderweg, gebeurt net het tegenovergestelde. Het feit dat ik het nog moet uitdokteren, zorgt dat het sowieso als vermoeiend en veel werk gecatalogeerd staat. En dus dat er eerst een groot stuk tijd moet zijn om eraan te beginnen. Niet echt handig.
Ik maak er tegenwoordig een prioriteit van eerst te checken of ik wel weet welke stappen te zetten of wat er nu precies allemaal nodig is. Zo stelde ik de boekhouding van het eerste kwartaal uit tot de laatste minuut. Ik wist niet hoe ik de facturen die doorgestuurd waren via Peppol moest vinden, laat staan dat ik een zicht had op hoe ik kon controleren of ik alles wel geboekt had. Pas toen ik een antwoord had op de eerste vraag – waar vind ik ze en hoe weet ik dat ze er zijn – zag ik hoe ik zelf aan het stuur kon blijven voor de boekhouding. Vandaag boek ik bijna dagelijks. En dus zal het einde van deze maand maar een fractie van de tijd vragen van vorig kwartaal.
Perfectionisme masker
Perfectionisme is iets wat je niet altijd dient als ondernemer. Zeker niet als het gaat over iets groter te doen in je business. Zelf ben ik al weken aan het staren op het omzetten van mijn online programma naar een stand alone versie. De redenen van uitstel waren duidelijk… Ik heb niet genoeg tijd om al die inhoud door te lopen. Ik heb het momenteel te druk met de klanten die meedoen met Business Simplicity In Actie. Terwijl ik het schrijf, voel ik gewoon het bordje “Uitvluchten” de lucht in gaan.
Klopt. We willen graag dingen van de eerste keer af om er niet meer op terug te komen. News flash: zoiets bestaat niet in de wereld van dienstverlening. Om de eenvoudige reden dat de wereld verandert. En dus ook jij. En ook je klanten. Dus morgen is er iets anders nodig dan vandaag. Bovendien schrikt perfectionisme enorm af. Zeker in tijden van AI. Waarin mensen perfecte blogs laten schrijven door een machine. Wat is dan nog authentiek?
De beste remedie hier? Jezelf trainen in “Better done than perfect”. Schrijf voor jezelf de minimum requirements op om het te verspreiden of gebruiken. Bij de ene is dat een video zonder editing, bij de andere is dat toch wel nog met ondertitels, of enkel een transcript. Blijf weg van de én én én. Kijk wat jij en jouw klant minstens nodig hebben om er baat bij te hebben. Disclaimer: zelf trap ik nog bijna wekelijks in deze valkuil. Het helpt enorm als je weinig tijd hebt en toch alle ballen de lucht in wil houden.
Onderliggende verlammende angst
Het zou fijn zijn, mocht ik kunnen vertellen dat het aan perfectionisme lag, dat Business Simplicity in de stand alone versie er nog niet is. Dat bleek het dus niet te zijn. Vorige week werd ik getriggerd door een telefoongesprek. Ik consulteerde mijn Tarot kaarten, waardoor duidelijk werd, dat ik mezelf wel even mocht afvragen waarom ik de laatste maanden de omzet draaide die ik gedraaid heb. Zonder verwijt of teleurstelling. Het antwoord kwam verrassend snel en glashelder: omdat er geen continu aanbod is. Vandaar de evergreen versie van dat online programma.
Maar waarom zet ik het niet buiten? Het staat al 2 maanden prominent op mijn agenda (dus geen gebrek aan focus), ik wil het graag brengen want het werkt ook echt, dat perfectionisme kan ik best de baas. Tot het beest zijn kop toonde… Wat als niemand het koopt? Daar moet je tegen kunnen als ondernemer, hoor ik je denken. Op een bepaalde manier klopt dat ook. En ja, je aanbod zegt niets over jou. Klopt.
Maar wat als dat – zoals bij mij – nu net een onderliggende angst is? Aangeleerd om te overleven bijvoorbeeld? Het gaat hier niet over een kleine schrik. Bij mij is het in dit geval echt een onderliggende angst die alles doet stoppen. Ik pas me er zo voor aan dat ik mezelf al verschillende keren in verloor. Net omdat mijn systeem en mijn hoofd weten dat de wereld op mijn hoofd kan vallen.
Het goede nieuws is: nu kan ik er iets mee. Ik ben ondertussen aan de slag gegaan met mijn team om de overtuiging aan te pakken, mijn zenuwstelsel te reconditioneren, de mindset aan te pakken en de olifant in stukjes te kappen. Dit is de enige olifant die er echt toe doet. Blijf je dus maar uitstellen, en heb je al de rest al geprobeerd, dan kan deze je heel ver brengen.
De menselijke factor
We zijn allemaal mens. Onderschat de impact van vermoeidheid – al dan niet fysiek – niet op jouw draagkracht. Ik heb het niet over een paar nachten niet slapen. Wel over wat er nog allemaal op je bord ligt. Heb je neuro-divergente kids of een ander familielid die jouw zorg nodig hebben? Heb je heel veel trauma te verwerken, al dan niet uit je kindertijd? Gebrek aan ondersteuning in jouw omgeving? Heb je nooit tijd om jezelf te zijn? Volop in verhuis of echtscheiding? Of gewoon in de knoop met jezelf?
Een voor een zijn het redenen om stil te vallen. Wees dus lief voor jezelf als je daarin zit. Ik zou mezelf niet zijn als ik er niet verschillende tegelijk combineer, elk moment van mijn leven. Ik begin stilaan te merken wat het is om mijn zenuwstelsel niet elke seconde van de dag in hypervigilantie te hebben. Deze blog is er zo, vanzelf, gekomen nadat er minder tijgers in mijn dagelijks leven rondlopen.
Stop met oordelen
Niemand vindt het fijn dat mensen over ons oordelen zonder het hele verhaal mee te nemen. En toch doen we het met onszelf. Mezelf incluis. Ondertussen check ik eerst mijn lijst van usual suspects wanneer ik iets echt niet opneem. Zonder oordeel aangezien dat mijn energie nog meer naar beneden trekt.
Sinds ik hier mee aan de slag ben voor mezelf, merk ik dat ik 75% meer doe op 1 dag. Wat op zich ook een valkuil meebrengt: nu wil ik de hele dag aan high speed dingen afwerken. Maar dat is voor een volgende blog.
Dit is aflevering #4 van Ondernemen vanuit jezelf.
— Caroline
Caroline Claeys werkte meer dan vijftien jaar in corporate verandermanagement en werkt al meer dan tien jaar met ondernemers. Ze kijkt mét de onderneemster naar wat er écht vastloopt — niet naar wat het lijkt.
