Ondernemen vanuit jezelf #5
De kosten van jezelf niet voluit te tonen in je business
‘Jij laat nooit je werk met kaarten en kristallen zien op de socials’. Zelf had ik er nog niet zo hard bij stilgestaan. Mijn tarotkaarten liggen vaak al in mijn handen nog voor ik doorheb dat ik ze weer schud.
Om eerlijk te zijn deel ik het nog maar sinds januari met de mensen met wie ik samenwerk. Heel nieuw. Want wat denken mensen dan wel? Is ze gek geworden? Is ze nu ze zich geen business coach meer voelt afgezakt naar geitenwollensokken madam? Neen. Al snap ik dat mensen dat denken. Om de heel eenvoudige reden dat dat aan de buitenkant klopt. Niet aan de binnenkant.
Waarom ik wegstak wat er echt was
Heel lang vond ik dat niet professioneel en vooral niet relevant voor mijn klanten. Ze kwamen toch voor business advies, geen vaag gedoe. Ik deed het stiekem voor een sessie om te zien wat er blokkeerde of waar op te focussen. Ik zag de relevantie van mijn kristallen en kaartwerk niet in het vinden van oplossingen voor mijn klanten.
Tot ik vorig jaar een stevige les in jezelf te verwerken kreeg dankzij mijn gezondheid. In januari had ik niet de energie om veel maskers op te zetten. Enkel het absolute minimum kon. Vandaar dat achter de schermen het gordijn al viel. En nu dus ook voor de schermen.
Als ik eerlijk ben, is dat niet het enige dat ik heel lang voor mezelf heb gehouden. Ik ontdekte een paar jaar geleden dat ik gezegend ben met een ADHD brein, een label dat ik enkel gebruik om snel mee te geven hoe mijn hoofd werkt. Al sinds mijn eerste sollicitatiegesprek in 2002 stak ik de neveneffecten ervan weg. De moeite om dingen af te werken, een hoofd dat meer ideetjes per seconde genereert dan de gemiddelde mens van onderbroek wisselt in een jaar, … Dat was nefast voor mijn kansen. Ook als ondernemer, want wie wil er nu in godsnaam met zo iemand samenwerken…
Toen ik mezelf afvroeg waarom ik dat steeds doe, kwamen er 2 zeer goede kandidaten naar boven. Enerzijds aangeleerd gedrag en anderzijds de schrik om mezelf te tonen. Zelf voel ik dat het ook te maken heeft met ons oerbrein. Dat dateert nog van de tijd dat de mannen gingen jagen en de vrouwen vruchten plukten en de kids groot brachten. Als je toen niet in de groep lag, werd je verstoten. Met een zekere dood als gevolg.
Opvallen door jezelf te zijn
Hoe meer ik mezelf wegstak om professioneel over te komen en mensen aan te trekken, hoe minder ik opviel.
Het meest “vreemde” aan mij is ook het meest onderscheidend. Ik ben heel rationeel opgevoed. En als ik antwoorden wil heb ik verder te kijken dan mijn frontale cortex. Als 5-jarige was mijn hobby in de spiegel kijken. Niet voor het beeld, wel om te kijken in mijn ogen, naar de ventjes in mijn hoofd, die alles observeren en reflecteren. Als van kindsbeen af, heb ik de gewoonte om dingen te bekijken en evalueren, en te kijken welke les ik nu geleerd had. Wat maakt mij uniek? Mijn reflectie vermogen, mijn 500 ideetjes en interesses, mijn nood om het grotere geheel te snappen… En net dat zit niet in mijn business.
Ik zie sneller waar de oorzaak zit. En die pak je niet noodzakelijk met pen en papier aan. Ik ondervond vorig jaar dat alles begint bij veiligheid, toen ik ziek was. Pas toen er veiligheid in mijn lichaam en systeem kwam, durfde ik toegeven dat administratie voor mij een nachtmerrie was. Het zorgde meteen voor een andere energie en de ruimte om mezelf echt te bevragen. Daarvoor bleef ik generieke antwoorden en oplossingen vinden die gewoon een andere versie van dezelfde problemen geven.
De kosten van jezelf niet te tonen
Bye bye zelfvertrouwen
De grootste kost ervaarde ik aan den lijve in januari dit jaar toen ik herbegon na lang ziek te zijn. Ik vroeg me af of het nog wel zin had om mezelf te tonen en te ondernemen. Het had me 8,5 jaar gekost om klanten aan te trekken, en op enkele weken waren ze allemaal weg. Waarom zouden ze terug naar mij komen? Het vertrouwen zat in het verste stukje van mijn kleine teen.
Ik had er geen rekening mee gehouden dat net die afwezigheid mijn grootste troef zou worden. Alles mocht herbekeken worden, geen enkel huisje bleek heilig. Ik besliste alles korter bij mezelf te houden. Geen geroep over strategieën, oplossingen of zware programma’s.
Ik lanceerde iets waar ik zelf nood aan had. Business Simplicity: teruggaan naar de kern van je onderneming. Nog nooit had ik 37 mensen tegelijk in iets wat ik organiseerde. Met gewoon mezelf te zijn. Wat minder aan de kanten te schaven. Ik voelde me instant beter. Het bevestigde dat ik wel iets interessant te vertellen heb. En dat had niets te maken met het masker dat ik daarvoor droeg. Wel met die zotte doos die blijft aanpassen tot het wel werkt voor zichzelf.
Verloren tijd
In 2022 stelde ik een tweedaagse samen. Getting Unstuck. 2 dagen om daar waar je vast zat in je business, terug beweging in te krijgen. Weken van schrijven, posts maken, polijsten van het programma, uittesten van het format, noem maar op. Ik ben er zelf nog altijd super trots op.
2 keer deed ik het live. 4 deelnemers in totaal. Ik ben dankbaar voor die mensen, dat we er samen mee aan de slag waren. Aan de andere kant woog de tijd die ik er in had gestoken niet op tegen het aantal mensen dat ik had bereikt. De binnenkant van de workshop was anders dan het beeld dat er buitenaf getoond werd. Het was beestig goed, er zijn echt verschillende dingen geshift bij de deelnemers, maar mensen wisten het niet omdat de buitenkant het niet toonde.
De klanten die ik nooit aantrok
Blijkt dat ze de buiten-Caroline niet nodig hadden. Of echt wilden. Zij die me vonden zagen al van op afstand dat er iets anders onder de oppervlakte zat waar ze nood aan hebben. Alleen vraagt het heel veel energie om dat uit te graven. Iets waar je als klant sowieso geen tijd in zou moeten steken.
Dus bleven ze weg, de mensen die mijn aanpak nodig hadden. Want wat je niet ziet, zoek je ook veel minder. Vandaag zei mijn business buddy letterlijk “Je hebt zoveel te geven. Het is zo jammer voor al die mensen die je niet bereikt vandaag.”. Dat is de nagel op de kop.
Zwarte gat van energie
Nog groter was de impact van te luisteren naar de klanten die ik dan wel had. Ik geef graag wat mensen nodig hebben, dus ging ik vaak aan de slag met hun vragen en suggesties. Alleen kwamen die vragen niet altijd van mensen die bij mij passen.
Daardoor zat ik voortdurend in mijn zone of excellence. Zoals het maken van websites of het inregelen van technische dingen. Ik kan dat goed. Ik heb ook jaren in IT gewerkt om software te ontwerpen en uit te rollen.
Ik kan daar van genieten, als ik het grotere verhaal kan meenemen. Het haalt me leeg als ik enkel mag inregelen. En toch verkocht ik dat jarenlang. Alleen was ik na zo’n dag helemaal kapot. Zo kapot dat ik niet eens de energie had om mensen uit te nodigen voor de dingen die ik graag deed.
Reputatie schade
Onlangs zei iemand “Hey, jij doet toch websites en techniek en zo, niet?”. Ze was helemaal klaar om een site te bestellen. Gek word ik er van. Van alle dingen die ik de laatste jaren deed, is die het hardst blijven hangen blijkbaar. Ja ik deed dat, omdat mijn klanten het vroegen. Ik durfde geen neen zeggen omdat het beter voelde om het wel te doen dan neen te zeggen tegen omzet.
Alleen heeft dat dus ook een grote impact op je reputatie. Het voelt telkens weer als een stomp in mijn maag als mensen doorverwijzen naar voor die stukken. Ondanks de uitvoerige uitleg elke keer dat ik ook nog andere dingen deed.
Zo bouw je gauw een reputatie op die helemaal niet voor jou werkt. Vandaag zijn er nog veel mensen die denken dat ik de madam van de techniek ben of de business coach. Ik ben geen van beiden. Ik werk met onderneemsters van wie de business niet werkt, om het terug eenvoudig en plezier te maken. Groot verschil in wat ik doe en met wie ik werk.
Het vraagt enorm veel tijd en energie om jezelf te herpositioneren en je reputatie te laten keren. Vandaag zijn nog steeds veel mensen die mij niet in overweging nemen om aan de slag te gaan en hun onderneming eenvoudiger te maken, net omdat ze me nog steeds zien als een business coach of technieker.
Waarom werkt het om jezelf te tonen
Vandaag begeleid ik een groep geweldige onderneemsters, waarin ik mezelf enorm herken. Die even out of the box denken en zijn zoals ik. Nog nooit was het zo eenvoudig om ze verder te helpen. Omdat dezelfde dingen spelen bij hen als bij mij. Ze kochten niet omdat ik de beste woorden had. Wel omdat er vertrouwen werd opgebouwd in het vier weken programma. Ze wisten perfect wie ik ben, hoe ik de dingen bekijk en vastpak, waar zich aan te verwachten.
Dat was veel moeilijker vroeger. Er bleef altijd een afstand. Daarbij kwamen er vaak na weken samenwerken reacties van verrassing. Ze hadden niet zien aankomen dat het zo zou draaien. Nu pas besef ik hoe vermoeiend het vroeger was om met hen te werken. Omdat ik nu eindelijk het verschil heb meegemaakt. En dat ligt niet aan die mensen. Wel aan de helderheid van communicatie van mijn kant.
Zelf heb ik nog wel wat werk voor de boeg. Ik mag nog meer delen dat ik werk met kristallen, energie, tarot, orakelkaarten om dieper te gaan in een sessie. Wat ik wel merk, is dat zelfs met de beperkte tijd en energie die ik de laatste maanden had, ik veel meer resultaten boek met mijn klanten. Ik krijg zoveel meer energie van de sessies met klanten. Voor het eerst ook heb ik niet moeten zwoegen om ze te overtuigen om klant te worden. Ze vroegen zelf wat mogelijk is. Dat is voor mij het beste bewijs dat wat ik te delen heb, wel degelijk van waarde is. Dat ik wel degelijk van waarde ben voor mensen.
Dit is aflevering #5 van Ondernemen vanuit jezelf.
— Caroline
Caroline Claeys werkte meer dan vijftien jaar in corporate verandermanagement en werkt al meer dan tien jaar met ondernemers. Ze kijkt mét de onderneemster naar wat er écht vastloopt — niet naar wat het lijkt.
